Herman's dagboek Dag 4 (di 29 Juni)

Herman’s dagboek 
Ronde 4. 

U heeft wellicht de foto gezien waar ik een baby op mijn armen houd. Het is mijn kleinkind Nienke, geboren op 24 mei 2010. Zelf ben ik op 23 mei jarig, net als Anatoli Karpov en de KNSB. Toernooidirecteur Henk Cornelissen vroeg mij om een nieuwe foto, en dit vond ik de meest geschikte. Het geeft ook mijn status als opa weer. Ik had via mijn vriendin al drie kleinkinderen, maar van Nienke ben ik ook de biologische opa. En dinsdag is opadag, waarop ik de afgelopen weken foto’s heb gemaakt en de ouders verwend heb met een warme maaltijd. Vandaag heb ik verstek moeten laten gaan om te kunnen schaken. 

Ik was tijdens de partij wel bang dat opa het punt zou moeten inleveren. Gisteren was het zo dat ik onstuimig aanviel en dat Roland ten Have uiteindelijk won door te blijven knokken voor zijn eigen kansen. Vandaag werd ik min of meer overspeeld door Niels Hendrikx. Je kan ook zeggen dat ik het me zelf heb aangedaan. Vlak na de opening schoof ik het centrum dicht en gaf Niels daarmee alle gelegenheid zijn aanval op te bouwen. Vervolgens slaagde ik er niet in een goede verdediging te vinden. Wat kun je dan nog doen? Afwachten en bidden. Ik ben niet gelovig, maar tijdens de partij heb ik wel mijn bijgeloof. Ik putte bijvoorbeeld moed uit het feit dat we met de kampioensklok 2007-08 speelden. Ik was toen net een maand voorzitter van HSG en een belangrijke taak van de voorzitter is natuurlijk het kampioensfeest meevieren. Mocht u het niet weten, de afgelopen drie jaren is HSG zowel kampioen in de Meesterklasse als bekerkampioen. 

In mijn nood probeerde ik met de koning als een Houdini te ontsnappen via f8 naar e7. Later ging de koning naar d8. Ik gaf een kwaliteit weg, maar dat bleek een sterk offer te zijn. Kortom de godin Caïssa was mij genadig. Na het afbreken kreeg ik de kwaliteit terug en had ik zelfs een pion meer. Maar ik zag geen reële winstkansen; remise dus. Uit respect voor beide spelers laat ik u de notatie niet zien. 

De opening kenden we beiden min of meer goed. Het was het zogenaamde Vinkensysteem in het Siciliaans. De Engelsen noemen het de Grand Prix Attack. Wij koppelen dit systeem aan de Limburger Vinken, die onder andere meespeelde in het toernooi Maastricht 1946. Het gaat als volgt: 1.e4 c5 2.Pc3 Pc6 3.f4 g6 4.Pf3 Lg7 en nu gaf Niels met 5.a4 een tempo weg om zijn koningsloper via c4 veilig op a2 te kunnen zetten. Na 5...d6 wilde hij 6.Lb5 Ld7 7.Lc4!? spelen. Met hetzelfde doel had hij ook 5.a3 kunnen kiezen. Het is allemaal niet veel voor wit, mits zwart het goed aanpakt. Ik vond in Informator 9 een partijtje Thorfasson-Hecht, Reykjavik 1970. 

Grappig is dat ik mijn zoektocht naar een zwakke plek in het boek The Dynamic English van Tony Kosten terechtkwam bij het omgekeerde Vinkensysteem: 1.c4 e5 2.g3 Pc6 3.Lg2 f5 4.Pc3 Pf6. Wat doet wit met zijn extra tempo? Op 5.d3 volgt weer 5...Lb4 en na 5.e3 heeft zwart onder andere het tijdelijke pionoffer 5...d5. Een voorbeeld van een geslaagde aanval voor zwart is een partij Maninang-Kurajica, Surakarta 1982. Zo nu kan de ijverige student weer even vooruit. 

Morgen de vijfde ronde, halverwege het toernooi. Het kan allemaal nog goed komen, maar dan heb ik wellicht blijvende steun van boven nodig.