Herman's dagboek Dag 6 (do 1 Juli)

Herman’s dagboek
Ronde 6.

Mijn vaste bord lijkt bord 9 en dit keer een tegenstander met bijna dezelfde rating als ik: Janton van Apeldoorn uit Zeist. Met wit speelt hij een slappe varianet tegen het Siciliaans en na 12 zetten stel ik remise en een vrije middag voor. Maar daarvoor is mijn tegenstander niet gekomen en hij probeert mij klein te krijgen in een eindspel met a en b-pion tegen a-pion voor hem en een geïsoleerde vrije d-pion voor mij.

Ondertussen zijn er al uitslagen te noteren. Ik zie Marijke Kok uit de B-groep buiten treurig op een bank zitten, haar zonden overdenkend zoals ze zelf zegt. En inderdaad, even later heeft ze opgegeven. In de A-groep wint Niels Hendrikx het gevecht der jongeren tegen Adriaan de Jongh. Veel plezier aan zijn partij beleeft ook Arno de Visser en wij genieten mee: remise als resultaat. Twee teamgenoten van HSG2 zitten links en rechts tegenover me. Jorgen verliest van Etienne Goudriaan en Kees Nagtegaal komt niet verder dan remise tegen Albert de Wit.  Maar de klapper is op het topbord de overwinning van Friso Nijboer (ook HSG) tegen Konstantin Landa. Wellicht wordt die partij nog eens opgenomen in een boek Beating the Caro-Kann. In ieder geval een fraaie prestatie van Friso, ik had de indruk dat hij zijn tegenstander dolgedraaid heeft met een aantal pionoffers.

Ondertussen kom ik Bram Slagboom tegen, die gewonnen heeft. Ik verzeker me van zijn partijnotatie, maar ik moet hem beloven niets te publiceren als het niveau tegenvalt. Eerlijk gezegd vind ik de amusementswaarde te gering. Terug naar mijn eigen partij. Janton blijft hardnekkig op winst spelen. Onder de tafel heeft hij al gewonnen: hij heeft mij zeven keer geschopt (ik ben maar gaan turven) tegen ik hem slechts één keer. Ik moet erbij zeggen dat hij het per ongeluk deed en ik expres. U weet misschien dat Petrosian en Korchnoi in een van hun matches een afscheiding onder de tafel hadden om beencontact te vermijden. Maar op het bord komt Janton ook dichtbij de overwinning. Het lukt hem na wat heen en weer geschuif met torens een doorbraak te forceren. De situatie wordt zeer kritiek, ik moet mijn toren geven voor een vrijpion en hoop dat hij zijn toren moet geven voor mijn vrije f-pion. Daarna blijven er nog twee pionnen over: op h4 (wit) en h5 (zwart). Plotseling biedt mijn tegenstander met nog enkele minuten op de klok remise aan en ik neem het onmiddellijk aan. Hij biedt het aan omdat hij denkt dat hij verloren staat. Ik neem het aan omdat ik bang ben dat ik verloren sta. Gelukkig voor ons beiden is de slottelling remise. Maar twee zetten voor het einde gaf Janton een tempo weg en daarmee de zege.

Als laatste spelers verlaten we om half acht de speelzaal. Zo ben ik weer goed weggekomen met remise. Morgen de dag van de hitte. Ik ben benieuwd waar het heetst wordt: in de speelzaal, buiten, of in Zuid-Afrika.