Herman’s dagboek.
Ronde 9 en slot. 

Het toernooi zit erop. In de laatste ronde ben ik ontsnapt met remise tegen Helmer Wieringa. De opening was een Meraner damegambiet, eigenlijk een anti-Meraner, want ik ging de hoofdvariant uit de weg met het tamelijk bescheiden 6.Dc2 en 7.b3. Helmer stelde zich nog bescheidener op met Tfd8 en Pf8. Ik dacht dat ik heel goed kwam te staan, mar Helmer houdt een mooie tegenstoot met b7-b5. Zoals het ging leidde dit pion offer met later een mooi schijnoffer op e3 tot gezonde pionwinst voor zwart. Daarna probeerden we beiden de tegenstander mat te zitten. Maar in de verwikkelingen die volgden miste Helmer een enorme kans, gaf de pion terug en stelde remise voor. Het leek me verstandig het aan te nemen. 

Helmer Wieringa had ik twee keer eerder aan het schaalbord ontmoet. De eerste keer in 1970 in Groningen, waar ik speelde voor de club met die naam en Helmer kwam op bezoek met HSG. De partij werd remise om dat ik niets uit de opening wist te halen. Deze frustratie is me altijd bijgebleven. De tweede partij was ik vergeten, maar mijn database vertelt dat ik in 1991 bij een HSG-toernooi met zwart in een Gesloten Siciliaan had gewonnen. Onze volgende partij zal wellicht pas in 2030 gespeeld worden. 

Zo’n laatste ronde is altijd een beetje lastig. Uren eerder beginnen, eten tijdens de partij, de meeste spelers houden er niet van. Toch is het zaak het beter te doen dan je tegenstander want het laatste resultaat zal je bijblijven. Als ik had verloren was ik geëindigd met twee nederlagen achter elkaar. Nu ben ik geëindigd met +2-2=4 plus een reglementaire 1, dus 5 punten. Geen slechte score, maar waarschijnlijk wel een slechte TPR door de lage ratings van mijn tegenstanders. 

Naast mij werd na 2 zetten al remise aangeboden. Een beetje sneu als je net 10 km heb gefietst, dus werden er nog wat zetten gedaan. Kees Nagtegaal mocht met zwart tegen

Babu Lalith. Hij houdt een T-shirt aan met NEDERLAND erop. Babu speelt al de hele week met een trainingsjack met op de rug INDIA. Kees speelde ook nog Hollands, zij het de Leningrader variant. Het mocht allemaal niet baten, het werd 1-0 voor India. Een verrassing leverde Niels Hendrikx door Fred Slingerland te verslaan. Fred heeft de gewoonte na een neerlaag achter het bord te blijven zitten. Blijkbaar zijn manier om een en ander te verwerken. De andere topborden werden remise waardoor Friso het toernooi heeft gewonnen. Van harte gefeliciteerd Friso, weer een open toernooi gewonnen! 

In de B-groep is Bart Vermeulen toch nog eerste geworden, zij het samen met Gerard Kastelijn en Timo Können. Ook jullie zeer gefeliciteerd. 

Over verwerken gesproken, het schrijven van een dagboek kost enige inspanning, maar ik kan het als therapie aanbevelen. Bij een toernooi moet je de gespeelde partij snel vergeten en weer open staan voor de volgende partij. Net als het Nederlands elftal. Misschien zou het nog meer helpen als de bondscoach het schrijven van een dagboek verplicht stelt!