 |
| |
 |
|
Herman’s dagboek, ronde 1 (za 27 Juni)
Ik zal tijdens het toernooi proberen elke dag een persoonlijk verslag te schrijven. Niet alleen over wat er op mijn bord gebeurt, maar ook zeker over dingen die daar naast plaastvinden.
De eerste ronde was schaaktechnisch gezien niet zo spannend voor mij. De indeling wel een beetje: ik had vooraf uitgerekend dat ik op bord 6 tegen Dimitri Reinderman zou moeten spelen. Van de eerste zes borden worden de zetten elektronisch geregistreerd en zijn de partijen live op internet te volgen. Dat zou leuk geweest zijn al begreep ik na de ronde dat de software die de zetten moet registreren nogal storingsgevoelig is. En direct in de eerste ronde daarom al niet zo goed werkte.
Voor mij persoonlijk maakte dat echter niet zo veel uit want in plaats van bord zes tegen Reinderman werd het bord 7 tegen een Engelse grootmeester.
Wit: Stewart Haslinger (2544)
Zwart: Herman van Engen (2166)
Hilversum , HSG Open 27 juni 2009
1.e4 c5 2.¤f3 d6 3.d4 cxd4 4.¤xd4 ¤f6 5.¤c3 ¤c6 6.¥g5 De zogenaamde Richter-Rauzervariant van het Siciliaans. 6...e6 7.£d2 a6 8.0–0–0 ¥d7 9.f4 ¥e7 De ouderwetse hoofdvariant. Gebruikelijker is tegenwoordig 9...b5 of 9...h6 10.¥h4 g5. Ik wist dat mijn tegenstander met de laatste voortzetting ervaring had. 10.¤f3 b5 11.¥xf6 gxf6 Met deze stelling had ik twee maanden eerder in de interne competitie tegen Gerard Wagenaar ervaring opgedaan. Gerard had zich voorbereid aan de hand van een partij Karpov-Timman, Skopje 1976 in Timman's De kunst van de analyse. 12.¥d3 Zo speelde Fischer tegen Spassky in 1972 (en Gerard ook). Een voordeel van de zet is dat na 12...£b6 13.¦he1 de zet ¤d5 in de stelling zit, die ook na de lange rokade kan volgen. 12...¦c8 [Spassky speelde 12...£a5 13.¢b1 b4 14.¤e2 £c5 15.f5 a5 16.¤f4 a4. In deze stelling speelde Fischer ooit 17.¦c1 gevolgd door 18.c3. Karpov speelde 17.¥e2 om de loper naar g4 of h5 te spelen. Op 17...exf5 geeft Timman 18.exf5 maar dan lijkt 18...b3! gevaarlijk. Dus moet wit wellicht eerst op e6 ruilen voordat hij ¥e2 speelt. Tegen Gerard speelde ik 12...Db6 13.¢b1 0–0–0, maar mijn conclusie was dat de lange rokade niet zo'n goed idee is.] 13.¢b1 ¤a5 [Hier is nog wel 13...£a5 speelbaar, eventueel gevolgd door ¤b4.] 14.f5 Wit dreigt de dame naar h6 en g7 te spelen, eventueel ook fxe6 en £h5+. 14...0–0? [De beste reactie lijkt achteraf 14...b4 15.¤e2 ¤c4 16.¥xc4 ¦xc4] 15.£h6 Hier hoopte ik op, want dan kon ik de kwaliteit offeren. Achteraf was het offer helemaal niet goed. 15...¦xc3?16.¤g5!+- Wit hoeft de toren niet eens te nemen. De tekstzet is een directe weerlegging. [Maar 16.bxc3 e5 (16...¤c4) 17.g4 ¢h8 18.h4 ¦g8] 16...fxg5 17.f6 ¥xf6 18.e5 ¦xd3 19.exf6 Conclusie: de korte rokade is ook niet zo'n goed idee. 1–0
|
|
|
|
