Categoriearchief: 2024

Jan Jaap Janse wint Boekweitbokaal

Marnik Woldhuis winnaar jeugdtoernooi op de Kerkbrink

De Utrechtse schaker Jan Jaap Janse is zaterdag 28 december winnaar geworden van de veertien kilo wegende boekweitbokaal, een verwijzing naar het gemeentewapen van Hilversum.

Hij won zaterdag in een tent op de Kerkbrink in het centrum van Hilversum al zijn zes partijen. Jan Jaap was vijftien jaar bestuurlijk actief als voorzitter van de Utrechtse club Paul Keres en fungeert de laatste jaren als toernooidirecteur van het NK schaken in FC Utrechtstadion de Galgenwaard, waarbij nevenactiviteiten een belangrijke rol spelen.

Hij houdt van het snelle spel. Jan Jaap had deze zaterdag aanvankelijk gepland als een fietsdag, maar toen hij over dit bijzondere evenement las, besloot hij het een met het ander te combineren. Dus op de fiets van zijn woonplaats Zeist naar Hilversum. Droog hield hij het onderweg niet maar met een frisse neus nam hij plaats achter het bord. Hij versloeg eerst Pieter Roggeveen en later Kees Nagtegaal, twee 2200+-spelers die tot de topfavorieten behoorden en kwam ook in zijn andere partijen niet in gevaar.

Laatste ronde: Jaap Jan Janse verslaat ook HSG Clubkampioen Daniël Nijhuis

JJJ toonde zich blij met de boekweitbokaal. ,,Mijn vriendin zei graag wat meer kleur in huis te willen.” Dus kan hij met deze felgele trofee thuiskomen, al duurt dat nog even. We lieten hem er niet mee in de fietstas op pad gaan. Wordt dus later thuisbezorgd, een laatste klus voor het HSG-transportteam.

De uitslag bij de senioren (speeltempo 10 minuten p.p.p.p.)

  1. Jan Jaap Janse 6
  2. Pieter Roggeveen 5
  3. Rachid Schrik 4,5
  4. Kees Nagtegaal 4,5
  5. Inge Bunschoten 4,5
  6. Daniël Nijhuis 4
    (32 deelnemers)

De vijfde plaats van Inge Bunschoten na een goede eindsprint was verrassend (‘Te gek, eigenlijk gedeeld derde, GEDEELD DERDE!’) Ze vertelde Hans Bohm op het podium dat ze nog maar twee jaar bij HSG schaakt.

Armageddon bij de jeugd

’s Ochtends moest er een Armageddon-vluggertje aan te pas komen om de winnaar bij de jeugd aan te wijzen. Thijs Alberts en Marnik Woldhuis, beiden jonge HSG’ers, scoorden 4,5 punten en hadden onderling remise gespeeld. Marnik lootte wit en moest dus winnen, want in geval van remise wordt zwart tot winnaar uitgeroepen.

De armagedonpartij bij de jeugd

Marnik verzon als eerste een list, die hem flink wat materiaal opleverde, een volle toren, waarna hij het hele zwarte bord kon leegeten. Derde werd Abel Woldhek, die een sterke indruk achterliet voor iemand die (nog) niet bij een club speelt. Wordt het daarvoor niet eens tijd? ‘Ja, misschien zei hij, maar op donderdagavond – de clubavond van HSG – heb ik mijn basketbaltraining.

Het jeugdtoernooi trok 25 deelnemers.

Behalve de twee boekweitbokalen waren er boeken voor de drie prijswinnaars, boeken uit de mooie serie Schaakstukken van Hans Böhm en Yochanan Afek.

Een schaaktoernooi in een tent – bij slecht weer – in het stadscentrum van Hilversum. Dat moest het worden, de bijdrage van HSG aan de viering van het 600-jarig bestaan van Hilversum.

Organisatorisch uitdagend, zo bleek al snel. We zijn wel wat gewend, bijvoorbeeld met het jaarlijkse HSG Open. Maar dat toernooi stáát, de voorbereiding is grotendeels een routineklus. We regelen de speelzaal, de wedstrijdleiding, het digitale inschrijvingsformulier, het persbericht en de overige zaken. Best wel overzichtelijk.

Het eendaagse, relatieve kleinschalige evenement op zaterdag 28 september was in organisatorisch opzicht next level. We hebben vijf keer zo vaak moeten vergaderen als voor een HSG Open nodig is. Iets organiseren in de openbare ruimte betekent je weg zoeken in een woud van vergunningen.

“Dat regel ik wel”

HSG-voorzitter Mirko Lukács zei in een onbewaakt moment: ‘dat regel ik wel’. Een week later besefte hij dat hij er deze zomer een halve baan bij had gekregen.

Een tent? Geef op de plattegrond aan waar die precies komt te staan. Zonder overdrijving: op de millimeter nauwkeurig. Voorschriften van de brandweer. Tent moet voldoen aan veiligheidscertificaat.

Enkele dagen voor het toernooi vraagt het tentenverhuurbedrijf of er voor de stabiliteit van de tent waterbakken geplaatst moeten worden, gezien de voorspelling van stormachtig weer, in elk geval op vrijdag. Safety first, dus kom maar door met die waterbakken.

En wat als deelnemers naar het toilet moeten? Alle horeca aan het plein blijkt bereid het sanitair hiervoor beschikbaar te stellen, waarvoor dank. Vinkje.

In de vroege ochtend zorgt het tentenverhuurbedrijf zelf voor de opbouw, maar de leverancier van het interieur dropt alleen drie containers. Het HSG-opbouwteam moet de tafels en banken uitvouwen en opstellen, evenals de borden en stukken, aangeleverd door het HSG-transportteam. Het kenteken van de auto is digitaal aangemeld, anders zakken de paaltjes in het wegdek van het voetgangersgebied niet omlaag. Een tikfoutje bij de registratie kan funest zijn, maar alles werkt gelukkig, als een geoliede machine.

De vrijwilligers hebben nauwelijks tijd voor de lunch, dus zorgt het HSG-broodjesteam voor een volle mand. Beetje verdekt opstellen, om geen gelazer te krijgen met de warenwet, svp.

’s Ochtends deelt het HSG mokkenteam de bekers uit aan alle jeugdige deelnemers als leuke herinnering aan hun deelname. Dat herhaalt zich ’s middags bij de senioren bij het begin van de laatste ronde. Vinkje.

Een mok als aandenken voor elke deelnemer. Wethouder Jacqueline Kalk (rechts) speelt ook een partij.

Alles loopt op schema, mede dankzij het HSG-rijhoofdenteam dat zorgdraagt voor een snelle doorgifte van de uitslagen waardoor de nieuwe indeling van wedstrijdleider Pascal Losekoot niet lang op zich laat wachten. Want het schema was krap, realiseerden we ons van tevoren.

In de korte pauzes tussen de speelrondes vermaakt Hans Böhm deelnemers en publiek met thema´s als schaken en kunst en gesprekjes met Hanke Wiegand, ontwerpster van de boekweitbokaal.

De Hilversumse burgemeester Gerhard van den Top laat zich zien en vertelt op het podium van de muziekkoepel naast de tent dat hij onder de indruk is van de H600 schaakactiviteiten, eerst het Levend schaakspel op 7 september en nu dit toernooi.

Burgemeester Gerhard van den Top (rechts) met kunstenaar èn HSG-lid Hanke Wiegand

Ondertussen pakt de zon steeds meer ruimte en krijgt het winkelend publiek ook oog voor de schaakhappening, wat natuurlijk ook een van de achterliggende gedachtes van het toernooi op deze locatie was.

Het bezoek van de burgemeester is niet officieel. De Hilversumse sportwethouder Jacqueline Kalk verricht de prijsuitreiking nadat ze eerst zelf nog een potje gaat schaken in de tent. De wethouder nam zelf ook een prijs in ontvangst: de derde ‘grote gele boekweitbokaal’ krijgt hopelijk een mooie plek in Dudoks ‘grote gele raadhuis’ als blijvende herinnering aan de H600-viering.

Na de prijsuitreiking feliciteert ze HSG met zijn 137e verjaardag en spreekt de hoop uit ‘dat de club nog lang belangrijk voor Hilversum zal blijven’.

Het HSG-afbouwteam vouwt de tafels en banken op. De leverancier kan de drie containers op het afgesproken tijdstip weer afhalen op de afgesproken plek, net als de leverancier van de audiovisuele installatie, alles keurig ingepakt door het HSG-audioteam. Het HSG-transportteam laadt het spelmateriaal in de auto die weer wordt toegelaten tot het voetgangersgebied.

Als het tentenverhuurbedrijf de tent afbreekt, trekken de organisatie en de vrijwilligers zich terug voor een afsluitende borrel in café Loetje. Na de laatste veeg van een bitterbal door de mosterd ligt de Kerkbrink er weer net zo bij als in de vroege ochtend.

En het zou nog lang rustig in de stad blijven.

(Foto Mirko Lukacs)

Tekst: Wim van der Wijk
Foto’s: Pascal Losekoot en Mirko Lukacs

Schaakvraag van de dag

Bregje Roebers, een van de (jonge) vrouwelijke deelnemers aan het HSG Open 2024. Foto Vincent Pandelaar

3 (en slot)  Hoe zit het met de gender gap, hoeveel vrouwen schaken,  kunnen ze ooit de kloof met de mannen dichten?

Er zijn twee belangrijke ranglijsten die de speelsterkte aangeven: de algemene lijst met mannelijke en vrouwelijke schakers en een aparte  ranglijst voor vrouwen.

In de top honderd van de algemene ranglijst staat geen enkele vrouw. Het is wel eens voorgekomen (o.a. Judit Polgar) maar het blijft een zeldzaamheid. Voor een plek bij de beste honderd is in de huidige stand een rating nodig van boven de 2640. De Chinese Yifan Hou staat er dichtbij met 2632, maar zij heeft schaken op een lager pitje gezet. Ze maakte eerder wel deel uit van de top 100, vooralsnog als uitzondering die de regel bevestigt.

Vergelijk je de top van het algemene klassement met de top van de rangschikking van de vrouwen dan zie je een groot verschil in (gemiddelde) speelsterkte en die kloof lijkt niet snel kleiner te worden.

Maar er is ook sprake van positieve ontwikkelingen. Dat komt bijvoorbeeld tot uiting in het percentage vrouwen met een officiële internationale elorating:

2001: 6 procent
2020: 15 procent

Zoomen we weer in op chess-rankings.com dan springen verschillen per land in het oog.

Helaas, voor Nederland geen gunstig beeld. Het percentage vrouwen met een FIDE-rating blijft voor ons land steken op 5,82. Ook andere West-Europese landen scoren laag, flink lager dan de meeste landen in Centraal- en Oost-Europa.

De gender gap blijft dus groot, maar je kunt er ook op een andere manier naar kijken. Meestal wordt de top van de mannen en vrouwen met elkaar vergeleken en dan lijkt sprake van een schier onoverbrugbare kloof.

Chess-rankings biedt ook inzicht in het verschil tussen het gemiddelde van  alle mannelijke en vrouwelijke spelers met een internationale rating:

Mannen: 1770
Vrouwen: 1658

Dan ben je geneigd te zeggen: het gat kleiner maken, moet kunnen. Toch?

Drie met vier uit vier

Handshake Van Foreest (zittend) en Stefansson. Snel gevolgd door een tweede: remise in acht zetten. No risk.
Foto Vincent Pandelaar

Het 18de HSG Open nadert zijn ontknoping, Het aantal koplopers is na vier van de zes ronden uitgedund tot drie spelers: de Nederlandse grootmeester Lucas van Foreest, grootmeester Vignir Vatnar Stefansson uit IJsland en diens landgenoot Hilmir Freyr Heimisson, internationaal meester. Zij wonnen al hun vier partijen tot nu toe.

Wie op deze site het verhaal de IJslandse connectie heeft gelezen, weet dat drie jonge ambitieuze IJslandse topschakers met een missie naar Hilversum zijn gekomen: zij willen winnen, als het niet de hoofdprijs of een podiumplek is dan in elk geval ratingpunten.

Komt de toernooiwinnaar uit het leidende drietal? Kan, maar het hoeft niet. Er zijn nog voldoende kapers op de kust, met een achterstand van slechts een half punt. Die kunnen nog langszij komen. Zelfs een ‘erop en erover’ is niet uitgesloten.

Op het topbord spelen vanochtend vanaf 09:30 uur Van Foreest en Stefansson, het eerste treffen op het toernooi tussen twee GM’s. Hier zal ongetwijfeld de meeste aandacht naar uitgaan.

We weten niet of de twee spelers all-in willen gaan. Een nederlaag kan uitschakeling voor de titel betekenen, een consoliderende remise houdt alle opties open. Met een overwinning is een podiumplek vrijwel zeker.

Lucas van Foreest speelt met de witte stukken en heeft de hoogste  rating van de twee. Hij liet tot nu toe economisch schaak zien. Gebruikte opvallend weinig bedenktijd en kwam geen enkele keer in de problemen. Zaterdagavond versloeg hij met zwart ‘met eenvoudige middelen’, zoals dat in schaakcommentaren soms heet, de IJslandse meester Dagur Ragnarsson. Lucas ruilde op het juiste moment de juiste stukken waarmee hij beslissend in het voordeel kwam.

Zijn tegenstander van vanochtend liet aanvallend schaak zijn, schuwde offers niet en bekroonde de aanvalsdrift een enkele keer met een fraaie matcombinatie.

Hilmir Freyr Heimisson, de derde speler met de maximale score heeft een zware loting: met zwart tegen grootmeester Liam Vrolijk die zaterdagavond een halfje moest toestaan aan IM Nick Maatman.

Het kan nog alle kanten op.

Novum: digitale naambordjes

Het staat netjes: naambordjes van de spelers bij de borden. Maar wel heel bewerkelijk met 280 deelnemers. Ooit deden we het, naambordjes van plastic waar je papiertjes  in moest steken. Hoop gedoe, dus zijn we er mee gestopt. De handjes zijn voor andere dingen nodig. Voor alles is tegenwoordig echter een technische oplossing. Vincent Pandelaar, onze ict-man, huisfotograaf en arbiter, kwam zo’n digitaal dingetje op het spoor. Ze zijn niet speciaal voor schaaktoernooien ontwikkeld, je kunt ze ook voor andere toepassingen gebruiken. Maar ze lijken zeker geschikt als naambordjes bij schaakpartijen. Het experiment bij de topborden is geslaagd, gewoon de indeling koppelen aan het apparaatje.  Dus wie weet, volgend jaar op nog grotere schaal bij het HSG Open.

De IJslandse connectie

Gauti Pall Jonsson speelt al voor de vijfde keer mee in het HSG Open. Hij bracht dit jaar drie sterk IJslandse schaakvrienden mee. (Foto: Vincent Pandelaar)

Het HSG Open telt vier deelnemers uit IJsland: grootmeester Vignir Vatnar Stefansson, de internationale meesters Dagur Ragnarsson, Hilmir Freyr Heimisson en Gauti Pall Jonsson, allen twintigers. De laatste, een sterke clubschaker, is een vaste klant van ons toernooi en heeft zijn schaakvrienden ook warm voor het toernooi weten te maken.

Hij wil graag iets vertellen over de sterke IJslandse delegatie op deze editie van het HSG Open en over het schaken in IJsland in het algemeen.

We spreken af voorafgaand aan de derde ronde.  De zalen van hotel Lapershoek zijn nog leeg.  Zijn stemming is goed, ondanks een teleurstellende score in de eerste twee rondes. ,,Ik heb remise gespeeld en een partij verloren. Een half punt dus, dit is mijn slechtste start van al mijn deelnames hier.”

Voor de vijfde keer is hij nu van de partij. Hij combineert zijn deelname met bezoek aan zijn zus die in Almere woont. Toch logeert hij tijdens het toernooi  in het hotel. Het heen en weer reizen zou hem te veel afleiden.

Vanaf zijn eerste deelname viel het toernooi bij hem in de smaak: het niveau van de deelnemers, het hotel, de ambiance. Reden genoeg om terug te komen. Zijn matige start deert hem niet. Hij  zal die partijen later bestuderen, richt zich nu op de volgende partij en denkt dat het wel goed zal komen. ,,Ja, ik ben een optimist”.

Gauti Pall is een goede amateurschaker en hij is bestuurlijk betrokken bij het schaken in zijn land. Was een tijdje interim-voorzitter van de schaakclub Reykjavik en is actief als organisator van toernooien: rapid en snelschaken. Niet een of twee week keer per jaar, maar elke  week op, dinsdag (blitz) en donderdag (rapid) in de IJslandse hoofdstad Reykjavik.

Schaken is dus populair in IJsland. De jeugd kan er al op school mee kennismaken, al is het geen verplicht vak. Goede trainers verzorgen het schaakonderwijs op de scholen. Gauti Pall zelf geeft les op zes scholen

Dat verklaart wellicht waarom IJsland relatief zo veel grootmeesters heeft, per hoofd van de bevolking. ,,Ach, dat per capita is wel leuk, maar het betekent verder niets. IJsland is daarmee nog geen sterk schaakland, we missen nog echt sterke grootmeesters met een rating van 2600+”.

Aan ambities ontbreekt het de drie titelhouders die hem vergezellen overigens niet. Het drietal  hoopt  progressie te boeken door de hele zomer schaaktoernooien in Europa te spelen. Ze reizen, deels samen, van land naar land, van toernooi naar toernooi. Een van hen werd pas vrijdag ingevlogen in het HSG Open. ,,Hij vertrok ’s ochtends na een toernooi met het vliegtuig vanuit Letland naar Nederland. Hij moest vrijdagmiddag meteen aan de bak, speelde twee partijen die hij beide won.”

Een  grootmeester kan niet leven van schaken in IJsland. De overheid  ondersteunt  GM’s  met een soort grootmeester-salaris. ,,Geen vetpot, een basis om van te leven, reizen en toernooien te spelen, maar ze zijn dat nu aan het veranderen. Het wordt ingewikkelder, helaas”.

Foto’s: Vincent Pandelaar

Het IJslandse schaken is verbonden met het fenomeen Bobby Fischer.
Reykjavik 1972, Fischer-Spasski. Het is in het geheugen van iedere (oudere) schaakliefhebber gegrift. 

Na het behalen van de wereldtitel ontspoorde het Amerikaanse genie. Hij ging ten onder aan paranoia en achtervolgingswaanzin.  Werd gezocht door de Amerikaanse justitie en belandde na omzwervingen in een Japanse cel. Dankzij bemiddeling kon hij naar IJsland dat hem asiel en zelfs het IJslandse staatsburgerschap verleende, om hem uit zijn benarde positie te bevrijden. Fischer, hoe vreselijk hij ook te keer ging, heeft IJsland dankzij de aandacht van de internationale media voor de WK-tweekamp ook op de kaart gezet.

Fischer-Spasski bracht veel IJslanders aan het schaken, nog meer dan elders in de wereld. ‘’’Het leverde ons veel nieuwe en ook sterke schakers op.”

Fischer overleed in januari 2008 op 64-jarige leeftijd.  IJsland herdenkt hem met  een Bobby Fischer herdenkingscentrum.  Deelnemers aan het internationale toernooi van Reykjavik, ook populair onder Nederlandse schakers, kunnen tijdens de rustdag een bezoek brengen aan het centrum en aan het graf van de legendarische Amerikaan.

Schaakvraag van de dag

2. Als iemand schaken heeft geleerd, hoe groot is dan de kans dat hij/zij grootmeester (IGM) kan worden?

Dit is natuurlijk tricky, maar sommigen hebben  geprobeerd dit vraagstuk cijfermatig op te lossen, misschien met een knipoog. Een exercitie van Lee Ballentine van enkele jaren geleden op een schaakforum leverde een kansberekening op van ‘effectief nul procent’. Auw!

Hij ging uit van de volgende gegevens van dat moment. ‘Er zijn 800 miljoen mensen in de wereld die kunnen schaken. Er zijn 1600 actieve grootmeesters’.

Zijn conclusie na cijferwerk: ‘Dat betekent dat  per elke  500.000 schakers er een grootmeester is’.  

Jammer misschien voor velen die dus vergeefs dromen om ooit de hoogste schaaktitel te bereiken? Valt wel mee. Ballentine maakt de groep kandidaten voor het grootmeesterschap veel te groot.

Iemand die een loper van een paard kan onderscheiden en weet hoe een paard springt en de rokade gaat, maar zich verder niet verdiept in openingen, middenspel, tactiek/strategie  en eindspelen zal het immers nooit tot grootmeester schoppen.

Je kunt ook de vraag stellen: als iemand heeft leren lopen, hoe groot is dan de kans dat hij later als atleet de honderd meter binnen 10 seconden kan afleggen? Dat komt  ook neer op een mission impossible.

Beperk de kanshebbers daarom maar liever tot een groep die al ervaring heeft met wedstrijden en toernooien. Ik kom weer uit bij chess-rankings.com die het aantal  spelers met een FIDE-rating naast het aantal grootmeesters per land zet.

Rusland: 34.497 spelers met FIDE-rating, onder wie 236 grootmeesters. Dat ziet er wat kansberekening betreft al minder hopeloos uit voor het behalen van de begeerde titel.

Ook hier springt IJsland er uit: 642 spelers met FIDE-rating, 14 grootmeesters. En wat te denken van China: ‘slechts’ 1575 FIDE-gecertificeerde spelers, maar wel 48 grootmeesters. De cijfers van Nederland volgens chess-rankings.com: 4347 spelers, 36 grootmeesters.

Lastig om te bepalen wat je uit deze cijfers nu wel of niet kunt afleiden. Maar de kans om vanaf een gevorderd niveau grootmeester te worden ligt toch echt wel hoger dan in Ballentine’s  rekensom.   Neemt niet weg dat  de grootmeestertitel slechts voor maar weinig schakers zal zijn weggelegd. Net als de honderd meter in -10 trouwens.

De schaakvraag van morgen:

3.  Hoe zit het met de gender gap, hoeveel vrouwen schaken,  kunnen ze ooit de kloof met de mannen dichten?

Schaken op de tast 

Onder de deelnemers aan het 18de HSG Open bevinden zich twee blinde/visueel gehandicapte spelers. Zij oriënteren zich op  de stelling op een apart bord door de schaakstukken ‘af te voelen’.

Het verschil tussen een wit en zwart stuk is voor hen voelbaar gemaakt. Een extra pinnetje betekent  een zwart stuk. Zwarte velden liggen op het bord hoger dan de witte, dus zo kunnen zij dit onderscheid maken.

Hun deelname vergt enige aanpassing, zij kunnen niet zomaar aanschuiven aan een lange rij tafels. Er werd een passende plek gevonden door de wedstrijdtafel te verplaatsen. De arbiters waren graag bereid om voor dit doel wat kleiner te gaan wonen. Op deze manier is ‘Schaken is een spel zonder grenzen’ niet alleen maar een leuke leus maar een vlag die de inclusieve lading dekt.

Info: De Nederlandse Schaakvereniging van Visueel Gehandicapten

Schaken voor visueel gehandicapten  (blindenschaak) is niet te verwarren met blindschaken of schaakblindheid. In het laatste geval begaat een speler een enorme blunder, een zet die ver beneden zijn niveau ligt

 

HSG Open slaagt voor stresstest

Met enige zorg keek de wedstrijdleiding uit naar de derde ronde van zaterdagmiddag. Er waren nauwelijks spelers met een bye, dus nu zou moeten blijken of er inderdaad  voldoende ruimte was voor het recordaantal van ruim 280 deelnemers. Bijna elke plek bezet, dus schuiven kon niet meer. Het bleek gelukkig allemaal te passen, ook een tekort aan stoelen kon dankzij wat sleepwerk  snel opgelost worden, dus spelen maar….

Ondertussen zijn de eerste bijzondere prijzen uitgereikt.  Meer een aardigheidje dat helemaal niks met schaakprestaties te maken heeft. Het zijn de jaarlijkse prijzen in de vorm van een mooie fles wijn voor Nederlandse deelnemers die van ver komen, het meest noordelijk, zuidelijk, oostelijk en westelijk.

De winnaars:

Delfzijl Luka Jovanovic
Enschede  Jeroen Schrader
Middelburg  Marcel Nellen, Roan Brady
Maastricht  Mick Godding     

Het 65ste veld

De tweede ronde van het HSG Open viel vrijdagavond samen met de voetbalwedstrijd Nederland – Frankrijk op het EK in Duitsland. Wat doe je dan als schaker/voetballiefhebber: de focus op de partij,  een snelle remise of toch even – als de tegenstander aan zet is – snel naar de hotelbar waar een tv-scherm hangt. Alle varianten waren van toepassing. Spelers die al klaar waren nestelden zich voor de tv of streamden  in de wandelgangen van het hotel de wedstrijd op hun smartphone of laptop. Er waren toegewijde  spelers die alleen oog hadden voor de 64 velden voor hun neus. En er waren spelers die – zelfs tijdens de partij – toch even gingen kijken naar het 65ste veld.

HSG Open van start met 282 deelnemers

Foto: Vincent Pandelaar

Het was een hectische registratie met een recordaantal deelnemers. Maar met een vertraging van tien minuten kon het 18de HSG Open vrijdagmiddag toch van start, met in totaal 282 deelnemers.

Die zaten nog niet meteen allemaal achter het bord. Veel spelers hadden in de eerste en tweede ronde een bye opgenomen.

Benjamin Bok gold aanvankelijk als topfavoriet voor de toernooizege maar moest op de dag voor het toernooi helaas afzeggen wegens persoonlijke omstandigheden. Toch bleef het aantal deelnemende grootmeesters op vier staan, want Lucas van Foreest nam zijn plaats in.

David Gonzalez, general manager van hotel Lapershoek, al jaren gastheer van het toernooi, verrichtte de openingszet aan het bord van de supersub, een telg uit de bekende Groningse schaakfamilie Van Foreest.

Gaat Lucas op jacht naar de toernooititel om in de voetsporen te treden van zijn oudere broer Jorden die het toernooi al eens won? De eerste dag leverde hem in elk geval twee vlotte overwinningen op. Ook op de andere topborden bleven grote verrassingen vooralsnog uit. Zaterdag komt er waarschijnlijk tekening in de strijd als de sterkere spelers volgens het Zwitserse systeem ook elkaar gaan ontmoeten.